De kaaien van Antwerpen: geen discussie nodig

Het werd uiteraard een meerjarenklus en ze zijn er nog een tijdje mee bezig: de volledige vernieuwing van de kaaien van Antwerpen. Het is een prestigeobject van jewelste. De afsluitingen, omleidingen en bijbehorende opstoppingen waren niet van de lucht en inwoners en bezoekers van Antwerpen mogen daar nog even van genieten. Maar het feitelijke genieten is natuurlijk elke individuele kaai als onderdeel van het lange lint van alle kaaien, zo’n ruime zeven kilometer. En hoe mooi het ook is en zal worden, mijn mening, discussie is er altijd. Volkomen overbodig, vind ik als Amsterdamse Antwerpenaar.

Veel sneeuw valt er tegenwoordig niet meer in Oost-Vlaanderen, maar heel eventjes in februari 2026 viel er enkele uurtjes een hoeveelheid vlokken die voor enkele uren de kaaien wit schilderde. Het was trouwens meer grijs, want alle licht werd uit de lucht getrokken door de nacht die de nacht wegduwde.

Met hier en daar een verdwaalde, dappere wandelaar zijn sneeuwtaferelen uitzonderlijk mooi. Genieten vanaf de eettafel in het wonderschone appartement van mijn lief. De kaaien met de imponerende Schelde, de linkeroever aan de overkant. Dit als tussendoortje, want ik heb het over de discussies over en rond de kaaien die ik onnodig vind.

De kaaien van Antwerpen zijn al eeuwen het gezicht van Antwerpen. In verhelderende schilderijen uit oude eeuwen zien we de evolutie van de oevers van de Schelde, met een hoofdrol voor de rechteroever, want de linkeroever is gepast kleurloos. Moet ook zo blijven om de rare competitie te voorkomen die zou kunnen ontstaat als de linkeroever ook iets in de melk wilde brokkelen.

Antwerpen heeft de kaaien opgehoogd en met laag water vlieg je een eind naar het zuiden als je besluit in de Schelde te springen. De invulling van het ophogen resulteerde in veel steen en een beperkte hoeveelheid groen, al zijn er hier en daar wat boompjes gepland die over drie eeuwen wellicht enige vorm krijgen. Ik chargeer.

Wat mij betreft is dat steen prima. Er werden afwisselende vormen gebruikt. Van grote tegels tot de overbekende Belgische kasseien in bolle en vlakke versie. Op de platgezaagde uitvoering is het goed lopen. De stevige hoeveelheid steen is reden voor de kritiek die er altijd is. Ik wil dat definitief van tafel vegen met één opmerking. Vind je soms de walgelijke parkeertaferelen mooier die de kaaien decennia vervuilden? Punt.